Deklaracja osób z doświadczeniem kryzysu psychicznego i specjalistów

W Marszu o Godność – Marszu żółtej wstążki, poparcia dla osób doświadczających kryzysu, który zamykał Drugi Kongres Zdrowia Psychicznego do Sejmu została zaniesione deklaracja. Zawiera ona postulaty osób z doświadczeniem kryzysu i pomagających im specjalistów. Tę samą deklarację dostał pan Andrzej Jacyna, Prezes NFZ.  Zapraszamy do jej przeczytania.

 

DEKLARACJA WARSZAWSKA II

My, zebrani dziś w Warszawie, uczestnicy II Kongresu Zdrowia Psychicznego:

osoby doświadczające kryzysów zdrowia psychicznego i ich bliscy, pracownicy ochrony zdrowia ipomocy społecznej, przedstawiciele nauki, kultury i polityki, sojusznicy i przyjaciele ożywieni ideą przełamywania uprzedzeń wobec osób w kryzysach psychicznych oraz barier w udzielaniu im wła-ściwej i skutecznej pomocy,

przypominamy, że:

  • zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, którego ochrona należy do obowiązków państwa,
  • przemyślana troska o zdrowie psychiczne buduje kapitał osób, rodzin i społeczeństwa,
  • przyjazny, sprawny system pomocy i wsparcia w kryzysach zdrowia psychicznego przeciwdziałatragediom indywidualnym i rodzinnym oraz wielkim stratom społecznym,
  • naruszanie niezbywalnej godności i praw osób w kryzysie psychicznym wynika z ludzkiej igno-rancji, wadliwego prawa oraz z niewydolności instytucji – co można zmienić;stwierdzamy, że:
  • Deklaracja Warszawska kończąca poprzedni Kongres została usłyszana i proces reformowania systemu ochrony zdrowia psychicznego w Polsce został zapoczątkowany, czego widomym znakiem są zwłaszcza: realizacja programu pilotażowego centrów zdrowia psychicznego (CZP), przygotowanie podstaw przebudowy lecznictwa psychiatrycznego dzieci i młodzieży oraz uruchamianie projektów deinstytucjonalizacji ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego(EFS),
  • podjęte działania są jednak zaledwie kroplą w morzu niezaspokojonych, palących potrzeb, a ponadto większość z zapoczątkowanych działań napotyka na aktywne próby zakłócania lub blokowania, także ze strony wpływowych interesariuszy, nierozumiejących lub nieakceptujących powierzanej im misji i odpowiedzialności,
  •  mimo pewnego wzrostu świadomości publicznej, ochrona zdrowia psychicznego jest nadal obiektem niezwykle silnej stygmatyzacji indywidualnej, wymierzonej w osoby, grupy i organizacje czynne w tej dziedzinie, jak i stygmatyzacji strukturalnej, zapisanej w jawnych lub niejawnych praktykach instytucjonalnych, złym prawie i obyczaju;żądamy:
  • zasilenia systemowej zmiany w ochronie zdrowia psychicznego adekwatnymi środkami finansowymi, usunięcia wieloletniej tolerancji dla jaskrawej nierówności i błędów w finansowaniu inwestowaniu w tej dziedzinie – nakłady na ochronę zdrowia psychicznego powinny bezzwłocznie osiągnąć co najmniej średni w Europie (5-6%) udział wśród ogółu wydatków na zdrowie; szacunkowo wymaga to zwiększenia o 2/3 wydatków w populacji dorosłych i ich podwojenie w populacji dzieci i młodzieży – łącznie, w przybliżeniu o nie mniej niż 1 miliard złotych;
  • zdecydowanej kontynuacji i poszerzania zakresu podjętych zmian systemowych, tak by w możliwie krótkim czasie ich oddziaływanie wyeliminowało obszary niedostępności nowoczesnej, środowiskowej pomocy – wymaga to rozszerzenia zasięgu programu pilotażowego CZP, pilnego wdrożenia zmian w lecznictwie dzieci i młodzieży oraz systemowej adaptacji projektów deinstytucjonalizacji realizowanych w ramach EFS.
  • zainicjowania wielostronnych działań przeciwdziałających stygmatyzacji indywidualnej i struk- turalnej – wzywamy podmioty odpowiedzialne za prawo, kulturę, naukę, edukację, przekaz medialny, wzorce obyczajowe i inspiracje moralne do skoordynowanej pracy nad przełamywa- niem powszechnych w tym zakresie stereotypów oraz niedopuszczalnej indolencji i ignorancji.

Na zdj. Marsz o godność – Marsz żółtej wstążki